Oeganda en Rwanda

Reis naar Oeganda en Rwanda van 12 januari tot 3 februari 2007 met mijn dochter Mirelle

Voor mensen die alleen in de foto’s geïnteresseerd zijn, heb ik deze bovenin geplaatst.

Onder de foto’s staat een uitgebreid reisverslag.

Algemene foto’s

De Berggorilla’s

Libellen

Vlinders

Vogels

Zoogdieren

Het uitgebreide reisverslag

Vrijdag 12 januari 2007

Mijn vrouw heeft ons naar Schiphol gebracht waar we om ca. 9:00 uur aankwamen. Na het afgeven van de reistassen zijn we boven, op ons vaste adres,  koffie gaan drinken. Om een uur of 10:00 hebben we afscheid van elkaar genomen.  Bij de gate stond een hele, lange rij mensen en na een tijdje liep er iemand naar mij toe en vroeg of wij met Habari reisde. Ze had ons uit 220 medepassagiers geplukt. Dat was Magda. Om 11:00 uur vertrok de Boeing 767-300ER.

Magda en Loek kwamen uit Zuidwolde – Groningen, Eefje en Etiénne, de andere mede reizigers,  kwamen uit Velp. Onze reisleidster was Esther en de chauffeur Ronald.  s’-Avonds om een uur of 10 werden we door Esther, onze reisleidster van het vliegveld opgehaald, waar we eerst geld gingen wisselen en daarna gingen we naar ons hotel, en basis van Habari, ons reisbureau. We werden daar hartelijk ontvangen door het personeel. De eigenaar, Bart Muntinga, was er niet. Die was in Utrecht op de vakantiebeurs.

In de mooie tuin hebben we met Magda en Loek wat beter kennis gemaakt en kwamen er achter dat zij echte vogelaars waren, maar hadden geen vogelboek. Gelukkig had ik die wel in Nederland aangeschaft.

We hebben  de horloges twee uurtjes vooruit verzet en zijn toen gaan slapen onder de klamboe. We hadden ieder een eigen kamer met een echte wc-pot en warm stromend water. Zo’n luxe zou het de komende paar weken niet meer worden.

13 januari

Tijdens het ontbijt om 6:00 uur, ontmoette we Etienne en Eefje, die vanaf Brussel waren gevlogen en die gisteravond veel later aankwamen en die we daarom nog niet hadden gezien.

Om half 7 hebben we maar bij Magda en Loek op de deur geramd om ze wakker te krijgen. Loek kwam naar buiten om te zeggen dat het nog maar half vijf was, maar hij had zijn wekker nog niet bijgesteld.

In de stromende regen werd de auto geladen en ook in de stromende regen reden we door Entebbe en Kampala, waar de onverharde straten waren veranderd in kolkende rivieren. En dan die mensen in hun mooie kleren!

Na een poosje stopten we bij een bakkerij om de lunch in te kopen. Buiten stond een soldaat met een geweer en binnen moesten we de lunch in de bakkerij uitzoeken bij kaarslicht omdat de stroom was uitgevallen. Ja, we zijn echt in Afrika.

s’Middags hebben we onderweg in Budongo Forest een twee uur durende wandeling met een gids gemaakt op zoek naar chimpansees. Het was geen goede gids en we hebben ook geen aap gezien. Bij de parkeerplaats zag ik wel prachtige page’s (vlinders) vliegen.

Daarna doorgereden naar de Red Chili Camp in het Murchison Falls NP.

Na aankomst hebben Mirelle en ik voor het eerst ieder ons eigen tentje opgezet, dat was wel even klungelen natuurlijk en s’nachts ons eerste bezoek van een nijlpaard gekregen die vlak om onze tenten graasde.

14 januari

Na het ontbijt werden we naar de ferry gebracht die ons naar de overkant van de Victorianijl voer. We zagen onze eerste krokodil vanaf de ferry.

Daar maakten we de eerste game-drive met Dennis als gids. Tientallen giraffen gezien, één olifant en duizenden Uganda-kobs, dat zijn antilopen die bijna alleen in Oeganda voorkomen. Ook héél veel vogels. Al na een paar honderd meter zagen we een prachtige Wit-borstijsvogel  op 3 m. afstand. Natuurlijk was mijn camera nog ingepakt.

Tien minuten later zagen we 5 overvliegende Kroonkraanvogels en de eerste Pied-kingfisher. Honderden of zelfs duizenden zouden nog volgen. Er was ook een melding van een leeuw waar vele auto’s op afkwamen, maar die hebben we niet gezien. Wel een groep gieren. Op de terugweg vonden we een jonge aangereden antilope, die de ranger meenam.  Dat vond Mirelle natuurlijk heel zielig en vroeg wat ze ermee gingen doen. Hij zei dat ze ermee naar de dokter gingen en Mirelle vroeg of ze mee mocht. Eerst stemde hij er in toe, maar later mocht het toch niet. Mirelle denkt dat ze hem gingen opeten.

s’Middags hebben we nog een boottocht op de Victorianijl richting de Murchison Falls gemaakt, waaraan het park zijn naam dankt.

Onderweg weer heel veel krokodillen, nijlpaarden, olifanten en vogels gezien.

Dicht aan de voet van de Falls werden we aan land gezet en begon een vrij zware voettocht naar boven, vanwaar je een prachtig uitzicht over de Falls had. Het busje stond ons daar op te wachten en bracht ons terug naar de Campsite.

15 januari

We werden om 10 voor 7:00 opgehaald en naar de boot gebracht. Esther had een heel ontbijt met brood, eieren, jam, pindakaas, ananas en bananen meegegeven. Voor het vertrek zag ik een heleboel vlinders en libellen. Maar ik mocht niet te dicht bij het water komen in verband met de aanwezigheid van krokodillen en nijlpaarden.

Om 7:30 uur vertrok de boot met ons zessen, de schipper en een gids en voeren we over de Victorianijl de andere kant op, richting de delta waar de Victorianijl in het lake Albert overgaat.

Onderweg zagen we vele soorten IJsvogels, Ooievaars, zoals Zadelbek-, Yellow billed-, Open bill-, Ralreigers, Aalscholvers, heel veel Slangenhalsvogels en andere watervogels gezien.

Helemaal aan het einde hebben we nog de Shoebillstork(Schoenbekooievaar) gezien. een uiterst zeldzame ooievaar waar er maar ca. 300 van in Oeganda zijn en 10 paar in dit park. Tevens natuurlijk ook veel krokodillen, nijlpaarden, waterbokken, buffels en antilopen gezien. En wat dacht je van de olifanten? Zeker 40 gezien waarvan 1 mannetje trompetterend op ons afstormde.

16 januari

Om 5:00 uur opgestaan, aangekleed en de tent opgebroken. In het donker de auto geladen en ontbeten. Om 6:45 uur vertrokken voor een hele lange rit. Eerst over de vlakte en later de Riftvalley uit en de bergen door. Een stuk langs lake Albert gereden en toen de lange rit over stoffige onverharde wegen naar Fort Porto.

Om ca. 18:00 uur kwamen we op de camping in Kibale Forest aan, die erg mooi gelegen lag en daar de tenten opgezet. Ik heb daar gedoucht achter een muurtje met een teiltje water en een bekertje, waar ik het koude water mee over mijn lijf gooide. ’s Avonds hebben we om  het aangestoken kampvuur gezeten. De Orion stond hoog en helder aan de hemel.

17 januari

’sMorgens vertrokken we voor een speurtocht naar de chimpansees. Na 2 uur wandelen door een dicht bos met een gids vonden we een groep van 10 chimpansees. Enkelen kwamen naar beneden. De anderen piesten naar beneden. Op de terugweg nog veel vlinders gezien maar vanwege het hoge looptempo had ik niet de gelegenheid om ze goed te kunnen fotograferen.

’sMiddags hebben we een wandeling langs het moeras gemaakt (Bigodi swamp)  waarbij we o.a. Great bleu turaco’s(vogels) gezien hebben. We liepen ook nog langs een koffieplantage. De terugweg ging langs een veld waar veel vrouwen en een paar jongens bezig waren om de grond te bewerken. Mirelle heeft daar foto’s van gemaakt en die aan die mensen laten zien. Zij vonden het prachtig. We kwamen ook nog door het dorpje Bigodi, waar een paar kinderen op de foto werden gezet. Terug in het camp ben ik alleen gaan wandelen om de vele, snelle vlinders op de plaat proberen te krijgen. In het donker bij één kaarsje hebben we gegeten.

18  januari

Om 7:00 uur opgestaan voor de reis naar Queen Elisabethpark, weer via Fort Porto waar inkopen werden gedaan.  Om tegen twaalven passeerden we de evenaar waar natuurlijk enige foto’s werden gemaakt. Om ca. 14:00 uur hebben we geluncht in het Q.E. park en de tenten opgezet. Daarna om 15:00 uur gestart met een boottrip in het Kazingachannel. Héééél veel buffels, olifanten, nijlpaarden, Geelsnavelooievaars, ijsvogels, pelikanen en honderden andere soorten gezien. Om 20:00 uur ergens gegeten en toen naar de tent in het donker.

 19 januari

Om 6:00 uur opgestaan en om 6:25 uur vertrokken voor een game-drive. We begonnen in het donker en hebben o.a. veel olifanten, kobs, waterbokken, buffels, wrattenzwijnen en later 7 leeuwen gezien die probeerden een aanval op te zetten. Ze werden echter snel ontdekt door de kobs. Om 10:00 uur waren we terug voor het ontbijt.

s’Middags gingen we voor een wandeling naar een kloof waar we 2x over een omgehakte boom  over een rivier moesten lopen. De eerste keer weigerden wij om over de boomstam te lopen en toen ging de gids een heel eind omlopen naar een andere omgehakte boomstam, maar deze was net zo eng. Toch maar gedaan. Daarna hebben we 2 uur door een dicht bos gelopen en nog 1 chimpansee gezien die Mirelle mooi op een foto wist te zetten. Terug in het kamp hebben we voor de eerste keer geïnternet.  Van 17:00 – 20:00 uur een game-drive gemaakt en 1 leeuw, veel olifanten en 2 uilen gezien.

Toen Mirelle en ik vanaf  het toiletgebouw in het donker naar de tent liepen, werden we gewaarschuwd dat er 4 leeuwen in de buurt rond liepen en dat we snel naar de tent moesten gaan. Toen zijn we maar vroeg naar bed gegaan.

20 januari

Om 7:00 uur opgestaan, de tent afgebroken en daarna ontbeten. Esther had een uitstekend ontbijt gemaakt, n.l. omelet met brood. Elke ochtend kregen we verse ananas met passievruchten.

’sNachts waren we wakker geworden door het bezoek van 2 nijlpaarden en een leeuw.

Na het ontbijt kwam er een leger van ca. 50 mangoes en 3 maraboes langs om de vuilnisbakken te plunderen. Daarna vertrokken we om 9:00 uur voor de rit naar ons volgende kamp. Eerst over een oude brug het Kisangakanaal overgestoken en daarna over een vreselijke slechte weg  gereden. Op een stuk van ca. 5 km. zagen we honderdduizenden prachtige vlinders. Gelukkig was er een plasstop zodat ik ze van dichtbij kon bekijken.

Om 13:00 uur hadden we een lunch, bestaande uit spaghetti met tomatensaus. Daarna gedoucht achter een paar stalen platen met een emmer water waar ik eerst een kikker weg moest halen die het wel een lekker plekje vond. Toen had ik ook nog wat tijd over om achter de vlinders aan te gaan.

De camping lag aan een rivier die de grens is tussen Oeganda en Congo. Congo lag dus op 15 m. aan de overkant. In de rivier lagen 10 nijlpaarden.

Om 16:00 uur vertrokken we weer voor een game-drive van 2,5 uur. We zagen toen  8 boomklimmende leeuwen en veel Topi’s. Daarna nog een uurtje in mijn dagboek geschreven.

’s-Avonds hebben we bij de gaslamp gegeten. Ze hadden kip, rundvlees, aardappelen en rijst. Mirelle had alleen aardappelen en rijst en ik ook met een klein beetje rundvlees. Later kwam er speciaal voor Mirelle nog een bord bonen. Op de terugweg naar de tent liep er een gevlekte hyena voor de auto. Ook liep er een grote Baviaan en zaten er veel vlinders, libellen en Black and white colousen (apen).

21 januari

Om 7:00 uur wakker, tent opgebroken en ontbeten. Voor 9:00 uur vertrokken we voor een lange rit over weer heel slechte wegen. De bergen werden steeds hoger en ik heb met mijn GPS een pashoogte gemeten van 2437 meter.

Het landschap was prachtig groen. Veel is in cultuur gebracht met bananenplantages. Het was zondag en de mensen waren keurig gekleed op weg naar de kerk. Na de hoge bergen zagen we opeens het Lake Bunyonyi. Onze “mooie” campsite lag aan het meer en zag er prachtig groen en verzorgd uit. We zagen vele otters zwemmen en heel veel vogels, waaronder Wevers en een Sunbird. De camping, die kalebas heet, werd gerund door een Nederlander Bas genaamd. Hij was kaal en getrouwd met een Oegandese en heeft een zoontje van anderhalf. Hij verkocht daar ook oude Afrikaanse kunstvoorwerpen.

De camping had “stromend” water. Op het “toiletgebouw” stond een grote watertank die een paar keer per dag door twee jongens werd bijgevuld met water uit het meer.

Na de lunch, die eigenlijk te zwaar was, hebben we rustig op het terras gezeten om te schrijven en naar de vogels en otters te kijken.

22 januari

’s Morgens heel vroeg had ik behoorlijk last van buikkrampen, waarschijnlijk van de salade. Om 7:00 uur ben ik opgestaan en om 8:00 uur kregen we ontbijt. Voor onze tent, die 3 m. van een rietkraag af lag, waren tientallen Black headed weavers druk bezig hun nest te bouwen.

Om 9:00 uur vertrokken we in een uitgeholde boomstam met z’n vieren voor een boottocht van 1 uur over het meer.

We kwamen heel veel bootjes tegen met mensen die naar de markt gingen. Terug zijn we gaan wandelen.

De eerste paar honderd meter was erg steil, daarna liep de weg langs de boerenlandjes waar de vrouwen bezig waren met zwaar werk. Op de terugweg kwamen we langs de dorpsmarkt waar we wat foto’s hebben gemaakt.

Om 13:30 uur hebben we geluncht met een “kleine” pizza en daarna nog een kleine wandeling gemaakt, waar ik een kameleon zag.  ’s Avonds waren er veel kikkers die een heel apart, blikken, geluid maakten.

23 januari

Weer om 7:00 uur opgestaan, de tent afgebroken en ontbeten. Om 9:00 uur vertrokken we over een hele mooie bergpas met mooie vergezichten. Veel akkertjes en bananenbomen. Op een bepaald moment zagen we de vulkanen.

Om over enen kwamen we in het Travelers Rest Hotel in Kisiro aan. Kisiro is de “grootste”stad in zuidwest Oeganda en 12 km. van de Rwandese grens en ca. 14 km. van de Congolese grens.

Het Traveler Rest Hotel heeft een heel mooie Engelse koloniale sfeer en is bekend om zijn bekende gasten. Diane Fossey heeft vandaar uit, 18 jaar onderzoek verricht naar de berggorilla’s. De kamers zijn erg mooi en op ieder bed lag een verse bloem.

Tussen 14:00 en15:00 uur hebben we geluncht en zijn daarna op zoek gegaan naar een internetcafe. Die vonden we wel maar de stroom in het dorp was uitgevallen. Toen zijn we de stad ingegaan, die bestond uit 2 onverharde wegen, om souvenirs te kopen. Ook dat lukte niet. Een paar hele slappe ansichtkaarten en wat kraaltjes waren te koop.

Dan maar weer terug naar het internetcafé en ja hoor, nu ging het wel. We hebben iedereen teruggeschreven.

In het hotel kwamen s’ avonds kindertjes zingen en dansen.

24 januari

Om  6:00 uur vertrokken we in het donker en al gauw ging het over steile bergpassen. Om 7:15 uur kwam de zon op en had je een mooi uitzicht over de vulkanen. Om 7:30 uur waren wij bij het kantoor van de gorilla-tracking.

Na wat souvenirs gekocht te hebben, vertrokken we met z’n zessen en twee Hongaren, 4 gidsen en 4 dragers op zoek naar de Gorilla’s. Het was een steile afdaling en onze tassen werden door schooljongens gedragen.

Na 45 minuten, voornamelijk dalen, stonden we oog in oog met een vreselijke grote Gorilla die lag te eten. Daarna hebben we er meerdere gezien, maar ze waren moeilijk te fotograferen omdat er steeds bladeren voor hun gezicht lagen. We hebben totaal ca. 15 Gorilla’s gezien, vaak op een korte afstand van 3 meter.  Na een uur moesten we vertrekken maar vonden toen nog 2 Gorilla’s die heerlijk in de zon zaten en toen konden we toch nog leuke foto’s maken.

Daarna volgde de zware weg terug omhoog naar de auto’s.

Om 12:30 uur maakten we de lange reis van 1,5 uur terug naar Kisoro waar we allen in de douche van Loek en Magda mochten douchen. Onze kamers waren al schoongemaakt. Daarna nog wat gemaakte foto’s bekeken en om 16:00 uur namen we afscheid van Loek en Magda, die de verkorte reis van 19 dagen hadden en van onze Esther, de reisleidster.

Met Ronald, de chauffeur, en Eefje en Etiëne, vertrokken we om 16:00 uur naar Rwanda. Binnen een half uur waren we bij de grens, waar we een visum moesten kopen voor 60,00 USD. We hebben daar ook 200,00 USD gewisseld voor Franks 109.000. Verder nog een paar uurtjes gereden naar ons hotel Kasisi guesthouse.

We moesten bij de grens ons horloge een uur naar voren zetten en ook moest er weer rechts gereden worden. De hoofdwegen in Rwanda zijn allemaal geasfalteerd. De wegenbouw wordt daar geleid door Chinezen en in Uganda door Indiërs.

Om 18:00 uur kwamen we in Kagali guesthouse aan, de kamers leken net bunkers. Ze waren heel vochtig, de muren zwaar beschimmelt en een erg ongelijk kort bed. Wat een verschil met het vorige hotel.

Eerst heb ik even in mijn dagboek geschreven en om 19:30 uur was er buffet. Dat was wel erg goed. Eerst groentesoep, daarna buffet bestaande uit: kip, Nijlbaarsfilet, witte rijst, salade, Irish patatoes (dat zijn lekkere gebakken aardappelen). De groente bestond uit lekkere bonen en wortelen en tomatensaus.

Als dessert waren er vruchten, banaantjes, ananas, passievruchten en nog meer.

25 januari

We ontbeten om 6:15 uur en een half uurtje later vertrokken we naar een verzamelpunt voor de 2e Gorilla-tracking.

Daar bleken nog meer toeristen te zijn. Er zijn 7 Gorilla families die bezocht mogen worden en die mogen 1x per dag max. 1 uur,  8 toeristen ontvangen.

Totaal kunnen dus 7×8 = 56 mensen per dag de Gorilla’s in Rwanda bezoeken.

Onze groep bestond uit ons vieren, 3 Canadezen, 1 drager, 3 militairen en 2 rangers, totaal dus 13 mensen.

Eerst gingen we met de auto 40 minuten over een nog vreselijkere weg dan we gewend waren, om 9:00 uur een half uur vrij vlak lopen en daarna werd het steiler en moesten we eerst door een bamboebos en later door de brandnetels. Er werd wel een pad gekapt, maar dat was te smal. Dus werden we behoorlijk door de brandnetels aangevallen. Gelukkig voelde je het branden na 10 minuten niet meer.

Om 10:25 uur stonden we plotseling voor een enorme Silverback, een leidend (alfa)mannetje dus. Hij liep vlak langs ons. Even later 2 jongen die hard om een stel bomen elkaar achterna gingen. Later liepen we over een pad en kwam er een jong uit de bomen glijden, bijna bovenop Mirelle, op nog geen meter afstand. Ook kwam er opeens één van achteren aanrennen en moest ik de planten induiken om hem erlangs te kunnen laten. Tijdens het volgen van de groep Gorilla’s moesten we flink doorlopen en heeeeeeel veel bukken onder de takken en Lianen door. Ik was bekaf en had behoorlijk pijn in mijn rug.

Vlak voordat ons uurtje om was, lag er nog een zilverrug in de zon te flaneren, die goed te fotograferen was.

Nu moest de afdaling naar de auto beginnen en dat duurde zo’n 5 kwartier. Daarna naar het startcentrum voor ontvangst van ons certificaat. Mirelle was daar erg trots op. Vervolgens gingen we naar ons hotel om de tassen op te halen en moesten we naar ons volgende hotel “Hotel Muhabura”.

Om 14:00 uur kwamen we in ons volgende hotel in Ruhengeri aan en kregen we alweer ieder een eigen kamer met 2 bedden en een badkuip. Om 15:00 uur ben ik met Mirelle op het terras een colaatje gaan drinken en mijn dagboek gaan bijwerken.

Daarna de was weggebracht, dat kan alleen als je 2 nachten op hetzelfde adres bent, en  een echt bad genomen. Met Mirelle en de anderen overleg gepleegd wat we de volgende dag zouden kunnen gaan doen.

Een vulkaan beklimmen is te zwaar en een wandeling kost 100,00 dollar. Een wandeling van een paar uur naar het graf van Dian Fossey kost 75,00 dollar en dat vind ik het uitknijpen van toeristen. Mirelle ging het wel doen omdat ze hier maar één keer in haar leven was en het zo graag wou. Ik ging niet mee.

Om 19:30 uur hadden we diner. Ze spreken in Rwanda Frans, dus grote communicatieproblemen met de ober. Ik kreeg tiaplia (vis) en uiensoep vooraf en als dessert een schaaltje vruchten. Maar dat bleek een heel bord vol te zijn bestaande uit ¼ ananas, ¼ meloen, 2 kleine banaantjes, een Japanse pruim en een passievrucht. Om 21:30 ging ik naar bed.

26 januari:

Ik werd wakker om 6:00 uur en ben blijven liggen tot 7:30 uur. Om 8:15 uur was er ontbijt met Eefje en Etiénne bestaande uit 2 toast met jam en een fruitschotel.

Mirelle was al om 6:00 uur vertrokken naar het graf van Dian Fossey.

Om 9:00 uur vertrok ik met Etiënne en Eefje en een gids voor een wandeling van “10 minuten”, dat eerder 3 kwartier was, naar een grot die 25 km. lang bleek te zijn. Het was daar zo donker, hobbelig en glad, dat ik na 20 meter besloot om terug te gaan. Op de terugweg was het speelkwartier  geworden van een school. Daardoor kwamen er zeker 300 kinderen om ons heen staan, waarvan velen ons een hand wilden geven.

Even later bezochten we een school waar onze gids part-time leraar Engels was. Er waren 2 klassen in één lokaal gepropt. Er zaten zo’n 80 kinderen in de klas, 4 op 1 bankje. Na een kwartiertje gingen we verder. Het was intussen warm geworden en na 2 uur lopen, namen we een colaatje op een terras.

Hierna zijn we het stadje ingegaan om de markt te zoeken. Deze was helemaal ommuurd en was moeilijk te vinden. Er waren veel dingen te koop: schoenen, tassen, kleding, huishoudelijke artikelen, groenten, fruit, vlees en meel. Op de terugweg heb ik op straat 12 kleine bananen gekocht voor 100 frank, dat is ca. 13 eurocent, dus 1 eurocent per stuk. Je hebt hier minibananen, grote bananen en kookbananen die droog smaken naar aardappel.

Om ca. 14:30 uur kwam Mirelle drijfnat geregend en dood en dood moe terug van haar hele, zware beklimming.

Om 19:30 uur hadden we diner. Ik had weer Tiaplia met aardappelen. De groente kwam vanwege de communicatieproblemen niet, dus heb ik de helft van Etiénne en Mirelle gekregen.

27 januauri:

Vóór half 6 opgestaan, de tas ingepakt en om 5:45 uur stond ik bij de keuken voor de packed-breakfast, die die avond daarvoor besteld was. Natuurlijk was er nog niets aan gedaan en moest ik 20 minuten wachten.

Wat wel goed ging, was het bedelen om een fooi – nou niet dus.

Om 6:05 uur vertrokken we voor een lange rit naar Nyungwe Forest. Het was mistig, de wolken lagen laag in de dalen en dat was van bovenaf goed te zien op de vele hoge bergpassen die we overtrokken. We reden langs de hoofdstad Kigari en daarna naar Butare, een oude universiteitsstad. Daar hebben we geluncht en buiten het restaurant stond een hele rij bedelaars.

De rekening klopte niet, dus we rekenden zelf het bedrag uit en lagen dat neer. De ober kwam ons achterna en op het parkeerterrein werd de rekening uitgeplozen, omringd door alle bedelaars van de stad. Uiteindelijk klopte onze berekening en konden we wegrijden.

Onderweg bezochten we nog het Nationaal Museum. Het was best wel leuk, maar de gids was knudde. Om een uur of 15:00-16:00 kwamen we bij de lodges van het Nyungwe Forest aan, heel mooi gelegen huisjes.  Eerst namen we een douche en om 19:00 uur gingen we naar het restaurant, waar geen enkele keuzemogelijkheid was, je kreeg rijst, groente en kip. Groentesoep vooraf en een klein pannenkoekje achteraf. Een drie-gangendiner dus. Om 20:30 uur moesten we weg want ze wilden de tent sluiten. Op de kamer nog even geschreven en toen vroeg naar bed om 21:40 uur.

28 januari:

Om 7:00 uur opgestaan, de lunch opgehaald en om 7:40 uur vertrokken voor een wandeling met een gids op zoek naar de apen. Een voor ons uitgestuurde tracker had ze reeds gevonden en zo stonden we voor een boom met ca. 20 Black and white colobus apen. Door het dichte regenwoud  zochten we een plekje om ze een beetje behoorlijk op de foto te kunnen krijgen. We hebben toen ook nog een andere soort gezien. Verder gelopen langs de enorme theeplantages en nog een Pin-tailed whydah gezien. De gids wist echter de naam niet maar ik was al zo ervaren dat ik hem herkende.

Om 10:40 uur waren we terug van onze 3 uur durende wandeling en stond Mirelle, die niet mee was, buiten naar 4 apen te kijken.

In de theekoepel hebben we het ontbijt afgemaakt en daar bloeiden honderden struiken waarin tientallen Sunbirds zaten met groene kop en rode borst, maar de exacte naam konden we niet vinden.

Om 13:30 uur een “lichte lunch” gebruikt bestaande uit 2 toast met kaas, groentesoep vooraf en een stukje ananas. De Sunbidrs hebben we bestudeerd en daarna ging ik met Mirelle een stukje wandelen en wat vlinderfoto’s maken. Daarna ons wat opgeknapt en in de theekoepel wat geschreven. Om 19:00 uur gingen we eten: avocadosalade, groenten en patat, met soep vooraf. Mango en ananas toe. De rekening weer nagekeken en ook deze was 2000 frank te hoog, waarop weer een discussie volgde. De maaltijden waren daar compleet, maar relatief duur – 4500 frank = 5,50 Euro.

29 januari

Om 5:30 uur opgestaan en om 6:00 uur vertrokken. Ontbeten in de auto. We moesten eerst weer helemaal terug naar de hoofdstad Kigisi. We waren n.l. vlak boven Burundi.

Onderweg kwamen we 2 vrachtwagens tegen met de motor op straat. Onze chauffeur was hier 3 weken geleden ook en toen stonden ze ook al aan dezelfde auto’s te sleutelen.

Het was ongeveer 1,5 uur rijden om het Nyungwe Forest uit te komen. Onderweg passeerden we de waterscheiding. Links stroomt het water naar de Nijl en dan door  naar de Middellandse zee en rechts via de river Congo naar de Atlantische oceaan. Vóór en na het park allemaal theeplantages.

Na 4,5 uur rijden kwamen we bij het genocide gedenkpunt te Kigisi. Daar zijn we 1,5 uur geweest. Er is daar een massagraf van 265.000 mensen. Binnen kon je de geschiedenis zien, mannen, vrouwen en kleine kinderen werden allemaal de kop afgehakt. Ze lieten ook filmpjes zien van ooggetuigen die hun ouders hadden zien vermoorden. Ook lieten ze de genocide van de Nazi’s, de Serviërs, Armeniërs en vele anderen zien.

Daarna de hoofdstad door en nog ergens een broodje gegeten, wachttijd meer dan 1,5 uur. Het begon toen enorm te stortregenen. Na 1,5 uur kwamen we bij ons motel aan. Eerst weer vooraf het diner besteld, wat weer een hele toer was. Daarna gedoucht en om 19:30 uur gegeten: tilapia, groenten en patat.

30 januari:

Om 5:00 uur opgestaan en om 5:30 uur weggereden richting Akagera N.P. waar we om 7:00 uur vertrokken voor een game-drive. De weg er naar toe was erg mistig. Het eerste stuk zagen we alleen wat vogels, later een Masai-giraffe, ca. 20 buffels in de verte, vele impala’s, apen, 10 nijlpaarden en veel libellen. In het gebied zijn ook zwarte mamba’s, adders en pythons, maar die hebben we niet gezien. Het park is enorm groot, grenst aan de oostkant  via de rivier de Akagera, waarnaar het park is genoemd, aan Tanzania.

Er zijn veel hoogteverschillen en heel veel grote meren. Eén van de meren is de op één na grootste van Rwanda.

Om 11:30 uur gingen we naar de Akagera Gamedrive Lodge voor de lunch. Dit is een prachtig en heel duur complex, waar ik cola en een kleine pizza heb gegeten. Er vlogen daar prachtige zwaluwen (Lesser stipped swalluw) rond. Weer moesten we heel lang wachten op het eten, meer dan een uur.

Om ca. 14:00 uur begonnen we aan de 1,5 uur durende terugreis naar ons hotel. Daar aangekomen heb ik eerst een uurtje op bed gelegen en toen ben ik met Mirelle naar het stadje gelopen. Ze zijn daar geen blanke mensen gewend en daarom werden we behoorlijk nagekeken. Om 19:30 uur gingen we eten. Ik had nijlbaars met patat.

Om 21:45 uur ging ik naar bed.

31 januari

Om 5:30 uur opgestaan en om 6:00 uur vertrokken met een pack-breakfast.

Onderweg in Rwanda zagen we een schoolklas, waar de kinderen werden geslagen door de leerkrachten.

Om 10:00 uur waren we bij de grens en hebben door Ronald geld laten wisselen en een visum gekocht. Ook de klok een uur vooruit gezet.

Om 11:30 uur hebben we in Mbarara gegeten en tot 13:30 uur geïnternet  en door de stad gelopen. Om 15:00 uur kwamen we op een hele mooie camping aan.

We hebben de tent opgezet en om 16:30 uur gingen we een boottochtje maken. Daar zag ik een woodland kingfisher en een heel zeldzaam reigertje, little bittern (woudaapje).

Daarvoor heb ik nog wat libellen en vlinders gefotografeerd en Mirelle apen. Onder een kokend hete douche gestaan en om 20:00 uur in een mooi open restaurant gegeten, natuurlijk Tilapia.

Er waren veel apen op de campsite, 2 bavianen en veel vervet monkeys.

1 februari:

De wekker had ik op 6:00 uur gezet. Ik was op 22:00 uur naar bed gegaan maar sliep om 2:00 uur nog niet. Er waren op de campsite vannacht trouwens 15 waterbokken en om 6:00 uur liep er een nijlpaard rond.

Om 6:45 uur gingen we te voet op zoek in de bush naar hyena’s. Na een kwartier was het al raak, ca. 3 hyena’s op 30 m. afstand.

Om 9:15 uur waren we terug op de campsite. Tassen ingepakt, tenten opgebroken en daarna ontbeten. Ik had thee, fruitschotel, omelet en brood.

Om 11:00 uur vertrokken we voor de afreis naar Entebbe waar we om 17:30 uur arriveerden.

Onderweg bij de evenaar stopten we om souvenirs in te slaan. In Entebbe werden we hartelijk welkom geheten. Eerst gingen we de auto uitladen, daarna een douche genomen en wat in de tuin rondgekeken. En ook afscheid genomen van Ronald.

2 februari

Om 8:00 uur hadden we het ontbijt. Daar hoorden we dat we definitief niet naar het apen opvangeiland konden. We besloten daarom om naar de Zoo te gaan. We werden gebracht. Toen we 10 minuten te vroeg bij de Zoo waren, vroeg Mirelle daar of er niet een bootje te regelen was naar het apen opvangeiland. Verschillende mensen bemoeiden zich ermee en toen gingen we naar de schipper. De toegang kost 2 x 20,00 dollar en de boottocht voor ons tweeën 40,00 USD. We gingen akkoord

Even later zei de schipper dat het totaal 240,00 USD was en dat was natuurlijk veel te veel. Dus gingen we toch maar naar de Zoo. We waren koud binnen of het begon behoorlijk te regenen, dus de regenpakken aangedaan.

Eerst zagen we 2 losvliegende Hamerkoppen, die allebei een grote pad hadden gevangen. Ze hadden er 3 Shoebill-storks, heel grote bijzondere vogels. Ze doen eigenlijk prehistorisch aan. Ook was er een leeuw , maar door de regen onvindbaar. Wel heel veel loslopende vervet-aapjes en spelende chimpansees. Dus Mirelle was druk met de aapjes en ik vond in de regen nog enorm veel libellen van diverse soorten.

Ik had mijn macrolens vanwege het gewicht thuisgelaten, dus probeerde ik het met mijn telelens. Mijn geheugen-blokje was te vol en de andere had ik dus niet bij me. Het weer was donker dus de foto’s ook. Om de regen te ontvluchten hebben we op een overdekt terras koffie gedronken en er later wat gegeten.

Om 15:00 uur vertrokken we en werden al gauw door een bromfietstaxi gevraagd om ons te mogen wegbrengen. Hij vroeg 5000,00 maar wij zeiden dat 3000 sh ons maximum was. Hij zei: “nee” en toen liepen we weg, dus wou hij het voor 3000 sh doen. Mirelle achterop en ik daar weer achter. Omdat er maar één stel voetsteunen was moest Mirelle haar modderschoenen op mijn schoenen zetten. Binnen 10 minuten waren we in ons Airport guesthouse.

Toen hebben we de tassen ingepakt voor de lange reis naar Amsterdam. Nog een keertje lekker gegeten, afgerekend om onze Ugandese shillings op te maken en de rest in USD.

Om 20:30 uur werden we uitgezwaaid en naar de luchthaven gebracht. Het was enorm druk, een lange rij en iemand kwam ons vertellen dat ons toestel 2,5 uur vertraging had. We zouden om 23:00 uur vliegen, maar dat werd dus 1:30 uur. In de duthy-freeshops nog wat naar souvenirs gekeken en maar wachten en wachten.

We namen afscheid van Eefje en Etiéne en om 10 over één vertrok onze Boeing 767-300 naar Schiphol. In het vliegtuig kregen we meteen allebei een (vegetarische) maaltijd en ‘s morgens vroeg nog eentje. Om 7:30 uur landde ons vliegtuig en belden we AnneMarie om te zeggen dat we geland waren.

Terug het begin van deze pagina.